เรารู้จักงานวรรณกรรมหนักๆ ของทั้งไทยและเทศก็จากวารสารเล่มหนาๆ เล่มนี้ มีธีมที่ชัดเจนตั้งแต่วรรณกรรมบีทส์ วรรณกรรมรหัสคดี หรือวรรณกรรมเซอเรียล ซื้อมาหนึ่งเล่มก็อ่านจนตาแฉะ

ถึงแม้สุดท้าย เราจะไม่ได้อินกับวรรณกรรมที่เขาพูดถึงจนไปซื้อตัวบทมาอ่านเอง แต่ก็ยังซึมซับได้ถึงความจริงจังของกองบรรณาธิการ ระหว่างอ่านหนังสือเล่มนี้บนรถเมล์ตอนกลับจากโรงเรียน ก็คิดไปว่า จะมีคนอ่านอะไรแบบนี้สักกี่คนกันนะ คนทำโคตรเท่เลย

เมื่อเดินทางมาถึงประมาณเล่มที่ 15-16 วารสารเล่มนี้ก็หายไปคราวละนานๆ ต้องคอยไปถามในงานสัปดาห์ว่า “ยังทำอยู่หรือเปล่า” แล้วก็ดีใจที่เขายังทำอยู่ แม้จะระบุกำหนดการออกวารสารไม่ได้

จนกระทั่งเมื่อวันที่ 5 เดือนพฤษภาคม ซึ่งเป็นวันที่นิตยสาร Writer ได้เปิดร้านหนังสือของตัวเองในย่านนางเลิ้ง วารสารหนังสือใต้ดิน หรือ Underground Buleteen (ซึ่งตั้งใจสะกดผิด) ก็ได้ถือโอกาสประกาศปิดตัวเองลงเช่นกัน

เราไม่ได้ใจหายเพราะห่างหายกันไปนานมากแล้ว แต่ตื่นเต้นที่จะได้เห็นเล่มตำนานของวารสารเล่มหนึ่งที่เราชอบมาหลายปี

อ่านเพิ่มเติม “เสวนา (เ)ปิดตัว Underground Buleteen เล่มสุดท้าย”